ਮਾਪਾ ਦਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸਵਾਲ, ਤਿੰਨ ਹਿਸਿਆਂ ਦਾ ਤੀਸਰਾ ਭਾਗ

ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਅਮੀਰੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੀ । ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰ ਰਹੀ ਹੋਵਾਂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੇ ਵਜੂਦ ਬਾਰੇ, ਮੇਰੇ ਵਜੂਦ ਬਾਰੇ ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦੀ ਰਹਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਣਜਾਣ ਹਨ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੂਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਕਿਸਮਤ, ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ, ਕਾਫ਼ੀ ਸੁਖ ਆਰਾਮ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਲਈ। ਇਹ ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਿਅਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੇਖੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੇਖੋ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖੋ। ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੈ - ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕਰਮ ਹੋਣਗੇ, ਹੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਬੇਰਹਿਮੀ, ਬੀਜਣ ਅਤੇ ਵੱਢਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।

ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਓ, ਇਸਨੂੰ ਸਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਬਣਾਓ। ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ? ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਕਿਉਂ ਲੋੜ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ? ਉਹ ਆਤਮਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਜਿਵੇਂ ਅਚਨਚੇਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸਾਹਸੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ, ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਪੂਰਨ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਬਣਨ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਲਈ। ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਲਈ ਪਰਤਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਰੁਕੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ। ਜੇ ਸਾਰੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸਜ਼ਾ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪਾ ਦਿਓ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਦੇਖ ਕੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨਰਮ ਦਿਲ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਠਹਿਰਾਓ।

ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ? ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ: ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਵੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵਾਂਗੀ। ਹਵਾਲਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੋਗੇ।" ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ-ਆਰਾਮ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਬਸ "ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ" ਕਹਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ... ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਫ਼ੀ। ਬੱਸ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਬਣਨ ਦਿਓ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੰਬੂ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਘਰ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭੌਤਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੰਬੂ ਮੇਰਾ ਘਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੌਸ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਹਾਂਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ, 24/7 ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਪਾਪਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਮਾਪਾ।

ਸੋ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।" ਓਹ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ, "ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ," ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ। "ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ" ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਬਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬਸ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਸਤਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਸਵਰਗ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੜਕ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਡਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਅਗਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਾਂ ਦੁਨਿਆਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਵੇਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਹ ਤਾਂ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਕਾਫੀ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਨਣ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰਾ ਕਸੂਰ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇੰਨੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਣਜਾਣ ਹਨ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਵਰਗ। ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਜੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬੱਸ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ: ਕਿ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਵਰਗ-ਵਰਗੇ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬੇਰਹਿਮ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਬੱਸ ਇਹੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਰਮ ਮੁਕਤ।" ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕਰਮ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਖੁਦ ਸੁਣ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਣ। ਓਹ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ - ਮੈਂ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ - ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕੇ। ਪਰ ਉਹ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਮ ਸਿਰਜਣਗੇ। ਇਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਬਸ... ਉਹ ਬਸ ਭੋਲੇ ਹਨ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਮਾਸੂਮ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਬੰਦ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਗੁਰੂ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਭੇਜਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਗੁਪਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਤੀਜੀ ਅੱਖ, ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਣ - ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਗੁਰੂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਸ ਮਿਲੇਗੀ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ; ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਗਮ ਦਾ ਇਹ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣਾ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ; ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਨਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਮਾਸੂਮ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ, ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੁੱਟਣ ਦਿਓ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੋ।

ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਰਦੇਸ਼। ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।" ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ।" ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਬੱਸ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚ‌ਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਬੇਰਹਿਮੀ, ਆਤਮਾਹੀਣਤਾ, ਵਹਿਸ਼ੀਪੁਣੇ, ਪਿਆਰਹੀਣਤਾ, ਹਰ ਬੁਰੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਮੈਂ ਹਰ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, 24/7। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਠੀਕ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।

ਠੀਕ ਹੈ ਫਿਰ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ - ਬੁੱਧੀ, ਸਮਝ, ਪਿਆਰ, ਮਾਫ਼ੀ, ਕਰਮ-ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਬਸ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਮੈਂ ਬਸ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਘੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਨੀਵੀਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਲੰਕਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਬਖਸ਼ੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਖਸ਼ਦੇ ਹੋ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਯੋਗ ਨਾ ਵੀ ਸਮਝੇ ਜਾਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ,ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਮੇਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਅਤਿਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀਓ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਸਾਰੇ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਆਮੇਨ।

Photo Caption: “ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬਚਦੇ ਹਾਂ, ਮੀਂਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧੁਪ ਹੋਵੇ”

ਫੋਟੋ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ