Дэлгэрэнгүй
Татаж авах Docx
Дэлгэрэнгүй уншаарай
Одоо эргээд Гималайн ууланд очиж Шива юу хийж байгааг харцгаая. Энд хэдүүлээ бэйсбол тоглохгүй. За, хорин гурав: “Бодисоо мэдэр,” хэлбэр дүрсээ гэсэн үг, бие махбод, “яс, мах, цус гэх мэт нь бүгдэд нь огторгуйн мөн чанар нэвчсэн байдаг.” Энэ нь бүхий л мэдрэл, мэдрэхүй тань (дотоод Диваажингийн) Гэрлээр бүтээгдсэн гэдгийн өөр нэг арга юм. Энэ нь маш төстэй. Гэвч магадгүй Тэр үүгээр үзэсгэлэнтэй шүлэг хийх ёстой байх. Нэг нэг өгүүлбэрээр нь Тэр сонсогчдодоо, эсвэл Дэви-д сүнслэг дадал бясалгалыг ойлгуулж байна. Гэсэн ч Тэр нэг зүйлээ ахин дахин давтаад байсан бол ямар ч гэм хоргүй, учир нь бид ахин дахин хэлүүлэх хэрэгтэй. Бидний үйлийн үр, муу дадал олон мянган жилийн турш давтагдаж ирсэн. Тиймээс Их Багш нэг сайн зүйлийг хэдэн удаа давтлаа гээд сүртэй юм биш. Заримдаа хамаг үлдэгдэл хог новшоо угааж арилгах нь хангалтгүй байдаг.За, хорин дөрөв: “Өөрийнхөө оршихуйг арьсан л ханатай хоосон өрөө гэж төсөөлж болно.” Тэгээд доторх нь? Таа даа. Юу? Үгүй! Хоосон!Хорин тав: Одоо Тэр Парватиг/Дэви-г санаж, Өөртөө Түүнийг агуу гэдгийг сануулж. Тиймээс Тэр, “Адислалт Нэгэн минь” гэв – Дэви Адислалт Нэгэн. Үнэхээрийн адислалт, үнэхээрийн гэгээрэлтэй, Бурханд ихэд хайрлагдсан нэгнийг дуудах хүндэтгэлтэй хувилбар. Энэ нь “Гэгээрсэн нэгэн” гэсэн үг. “Адислалт Нэгэн минь мэдрэхүй зүрхэнд шингээгдэж лянхуа-н төвд хүрдэг.” За энийг ойлгохгүй байна. Та нар ойлгов уу? Үгүй. За, тэгвэл март даа. Дургүй зүйлдээ анхаарч яах ч билээ? Та нар ойлгосон байх. Тэр юу гэх гэсэн бэ гэвэл өөрийгөө материаллаг байдлаар мартах нь яг л бүх мэдрэхүй тань төвлөрөлд шингэсэн байхтай адил. “Зүрхэнд” гэдэг нь төвлөрлийг хэлж буй. Тэгээд, “лянхуа-н төвд нэвтэрнэ” гэдэг нь билиг ухааны төвд нэвтрэхийг хэлж буй. “Лянхуа” гэдэг нь цэвэр ариун байдал. Бидний цэвэр ариун байдал нь Билгийн Мэлмийн Төв, Жинхэнэ Оршихуй, Будда Мөн Чанар эсвэл Бурханы Орон. Тийм учраас бүхий л нэрс нь яг л адилхан нэг өвөрмөц сүр жавхааг илтгэдэг гэсэн юм. “Лянхуа-н төвд хүрдэг” гэдэг нь самадид, Буддын хутагт, Бурханы Мөн Чанарт хүрэхийг хэлж буй.Одоо хорин зургаа: “Юмсыг үл тоох тархи” гэдэг нь юунд ч тусгайлан төвлөрөөгүй гэсэн үг. Зүгээр л суугаад “болох хүртэл голд нь байна,” төвлөрөх гэсэн үг. Юу болсон бэ? Биеэ бүхэлд нь будаад өнгөлөг болох уу? Юу болсон бэ гэвэл, тэр үед та нар үгүй болдог. Самадид умбадаг. Ертөнцийн мөн чанарт умбадаг. Хөдөлгөөнгүй тогтуун болж, бүгдэд шингэнэ. Энэ бүхэн нь самадийн төлөвийн тайлбар юм, Өөрийгөө Бурхантай нэг болж буйг мэдэх төлөв. Тиймээс үнэхээр хялбар. Хэлэхэд хялбар гэх гэсэн юм. Амархан хийгддэг гэсэн үг биш.Хорин долоо: “Эгэл ертөнцийн үйл хэрэг хийж байхдаа хоёр амьсгалын завсар анхааралтай байж, үүнийг хэдэн өдөр дадуулбал та бүхэн шинээр төрөх болно.” Энэ нь самадид хүрэх нэг зүйл. Жишээ нь зарим хүмүүс маш шаргуу ажилладаг, эсвэл магадгүй гүйж, спортоор хичээллэж байвал мэдээж тэд ихэд амьсгаадаж байгаа. Магадгүй тэд Таван Ариун Нэрсээ ч мартсан эсвэл Сума Чин Хай Зү-г ч мартаж, (дотоод Диваажингийн) Аялгууны бясалгалаа мартсан байх. Мэдээж гүйж байхдаа (дотоод Диваажингийн) Аялгууны бясалгал хийх боломжгүй. Тэгэхээр энэ тохиолд Их Багшаас тэдэнд санал болгох цорын ганц зүйл нь орж гарах хоёр амьсгалын завсарт төвлөрөх. Энэ нь Түүний өмнө хэлсэнтэй төстэй. Дэндүү их юм. Гэхдээ хамаагүй. Бид ахиад давтлаа гээд хамаагүй. Та нар хэдэн өдрөөр ингэж бэлтгэл хийж байвал төвлөрлөөс болоод сэргэх болно. Учир нь ямар ч төөрөлдсөн, төвөгтэй зүйл бодохгүйгээр та нарт үнэхээр сайхан, маш ойлгомжтой байх болно. Тэгээд мэдээж, яг л шинээр төрсөн хүүхэд шиг, гэнэн, цэвэр, сэргэг, хүчтэй байх болно.Одоо, хорин найм: Өөр нэг арга нь гэвэл “Өөрийн тань биеийн хөлийн хуруунаас эхлээд гал авалцаж бие махбод тань бүхэлдээ үнс болж буйг” төсөөлж болно, жинхэнэ биш шүү. Зүгээр л төсөөлөхийг хэлж, биеэ шатаав даа, учир нь одоо та нарт бие тань л бий. Самадид нэвтрэх хүртлээ сүм болох биеэ бүү шатаа. Тэр юу хэлэх гэсэн бэ гэвэл энэ эго “би”-д харьяалагдах бүхий л хүлээсийг үгүй хийхийг хичээ гэсэн. Жишээ нь “Би АНУ-ын ерөнхийлөгч,” “Америкийн конгрессын гишүүн” “Би бол Хятад улсын дарга” гэх мэт. Тэгэхээр ийм том албан тушаал байлаа ч бүхнийг үнс болгож, бодит хэвээр бай, цор ганц Би-дээ, Бурхан Чанартаа үлд, энэ нь хэзээ ч үхдэггүй, хэзээ ч төрдөггүй, үргэлж оршин байдаг. Тэр үүнийг л хэлсэн. Мөн өөрийгөө шатаачхаад Их Багш Чин Хай тэгсэн гэж бүү хэл. Би тодорхой хэлэх ёстой, үгүйбол та нар бүхнийг аманд минь хийдэг.За, хорин ес: “Та нар бас хиймэл ертөнц үнс болтлоо шатаж буйгаар төсөөлөн бясалгаж болно.” Одоо тэр дэлхийг бүхэлд нь шатаалаа, “тэгээд хүмүүсийн дээр гарна.” Мэдээж тийм учраас хүмүүс Түүнийг Сүйрлийн Бурхан гэдэг. Тэр хүмүүсийн биеийг устгаж, цаашлаад бүр дэлхийг бүхэлд нь шатааж байна. Бурхан минь. Хэрэв тэр үед цагдаа нар Түүнийг мэдсэн бол ч. Ойлгож байна уу? Зүгээр л төсөөлөөрэй. Нэг ертөнц бий болгохыг хичээж, тэгээд бүхэлд нь шатаа, бодол тархи тань материаллаг оршихуйн мөнх бус мөн чанарт дасна. Магадгүй энэ бясалгалын аргын зорилго нь энэ байх. Тэгснээр та нар юунаас ч зуурч болохгүй, өөрийгөө дэлхийн хаа нэгтээ нууж болохгүй, учир нь дэлхий бүхэлдээ алга болно. Тэр мөчид та нар яах вэ? Материаллаг оршихуйгаас дээш гарч, хүмүүсээс давж супра-оршихуй болохоос гадна яах вэ. Энэ нь энэ ертөнц үл оршин байдгийг өөрсдөдөө сануулах нэг арга юм, илүү амархан үүнийг орхиж, илүүтэй бясалгах хүсэл тэмүүлэлтэй болж, бодол тархиа илүүтэй сүнслэг эрх чөлөө рүү түлхэнэ.Яг л Буддагийн шавь нартаа санал болгосон нэг аргатай адил. Тэр нь бие махбодынхоо муухай талуудад анхаарах, жишээ нь хөлс, шүлс, нус зэрэг биеэс ялгардаг зүйлс, мөн биеийн ялгадас гэх мэт. Бие махбод цагаан ясаар бүтээгдсэн ба бохир заваан арьсан уутан дотор дүүрэн бохир заваан зүйлтэйг төсөөлдөг. Хэрэв шавь ийм аргад төвлөрөн бясалгавал урдуур нь өнгөрөх ямар ч бие махбодыг жигшдэг болж, улмаар эрэгтэй эмэгтэй хүнийг гэх хүсэл тачаал, нэр төр, албан тушаал гэх мэтийн хүслээс ангижирдаг. Тэгээд үймээнт хүсэл тачаалын бодлуудаа зогсоож чадах ба улмаар сүнслэг дадал бясалгалдаа илүүтэй төвлөрөх боломжтой. Энэ тал дээр хорин ес дэх бясалгалын арга нь Буддагийн зарим нэг шавь нартаа санал болгосон бие махбодыг муухай заваанаар төсөөлөх аргатай төстэй юм. Гэхдээ энэ тохиолдолд эдгээр аргууд зөвхөн анхлан эхлэгчдэд зориулагдсан гэдгийг санаарай. Дэлхийн өмч хөрөнгөд хүлэгдсээр байгаа хүмүүст, эрэгтэй эмэгтэй хүний гадаад гоо сайханд үнэхээр хүлэгдсэн хүмүүст зориулагдсан. Тийм хүмүүс ийм төрлийн аргыг хэсэг дадуулах учиртай, эсвэл ядаж л материаллаг биет хэлбэр дүрс, өмч хөрөнгөд шунаж тачаадсан, өмчирхсөн үедээ энэ аргыг дадуулах учиртай. Бодол тархи нь дотоод цэвэр ариун байдалд төвлөрч дадах хүртэл дадуулах учиртай, энэ тэрүүгээр явж, материаллаг оршихуйн мөнх бус хэлбэр дүрсийг хөөж явахын оронд тэгэх учиртай.Тэгэхээр энэ тохиолдолд энэ бол бидний өдөр тутамдаа дадуулах ёстой гол бясалгалын арга биш, харин бодол сэтгэл маань ариусах хүртэл түр хугацааных юм. Тэгээд дараа нь гол аргадаа буюу (дотоод Диваажингийн) Гэрэл Аялгууны аргадаа төвлөрөх учиртай. Та нар Баатараа явагч их хөлгөн судрыг санаж байвал шавь нар нь өөрсдөд нь хамгийн сайн тохирохыг сонгог гэж Будда бүхий л Бодисадва нараас өөр өөр аргуудаа санал болгохыг хүсдэг. Тэгэхэд Тэд бүгд ойролцоогоор 25 аргын тухай ярьсан ч бүгд л Арьяабалын Арга (дотоод Диваажингийн) Гэрэл Аялгууны бясалгалын арга хамгийн шилдэг нь, хамгаас ариусгагч, хамгийн хүчтэй, хамгийн анхдагч гэж санал болгодог. Гэхдээ та нарыг бие махбодод хоригдон буй эгэл ертөнцийн мэдрэмжүүд ихэд үймүүлж, үүнээс салах үнэхээр амаргүй байвал бие махбодын муу муухай зүйлс дээр төвлөрөн бясалгах хэрэгтэй байх. Эсвэл дэлхий бүхэлдээ үнс болтлоо шатаж буйг төсөөлөх гэх мэт аргыг бодол тархи тань тайвширч, бодлоо намжих хүртэл ашиглаарай. Тэгвэл та нар гол Арга дээрээ, (дотоод Диваажингийн) Гэрэл Аялгууны бясалгалдаа илүү төвлөрч чадна.Гэхдээ эрт дээр үед хүмүүс одоогийнхоос илүү цаг завтай байсныг санаарай. Яагаад гэдгийг мэдэхгүй. Эрт дээр үед хүмүүст байгууламж бага байсан ба бүхнийг гараар хийх ёстой байсан. Гэтэл тэд яагаад илүү цаг завтай байв? Та нар ээжээ, ахаасаа, ааваасаа, эмээ өвөөгөөсөө асуугаарай, тэд одоогийн биднээс илүү завтай байсан. Хөрштэйгөө суугаад үдээс хойшжин цай ууж, гал түлээд, яриад суух боломжтой байсан. Гэтэл одоо, өнөөдөр бидэнд тэгэх боломж байхгүй. Бид хурдан машинтай, телевизтэй, хурдан нисдэг онгоцтой. Гэтэл бид илүү юмстай болох тусмаа цаг зав багатай болдог. Магадгүй энэ бүх байгууламж байгаа болохоор бид араас нь гүйдэг байх. Бид эдгээр хурдан явдаг эд зүйлсийг худалдан авах гээд их ажиллах ёстой болдог байх. Эрт дээр үед тэдэнд байгаагүй учраас тэгж их хөдөлмөрлөх шаардлага байсангүй. Идэх хоол хангалттай, хоёр хоолтой, өдөрт гурван хоолтой, хэдхэн хувцастай байсан. Тэд хаа сайгүй явдаггүй байсан учраас хөхнийхөө завсар, эсвэл минийх шиг 125 бэлхүүсээ гайхуулах шаардлага байгаагүй. Гэх мэт. Тиймээс их тансаг үнэртэн, үнэтэй хувцас, ихэд нарийн үсний засалтын шаардлага байгаагүй. Машин энэ тэр ч хэрэггүй байв, учир нь тэдэнд ийш тийш явах шаардлага байгаагүй. Магадгүй тэд хүсэл багатай байсан бах, зэргэлдээх хотод юу худалдаалж буйг тэд мэдэхгүй. Тоодог ч үгүй байсан. Мэдэхгүй зүйлээ тэд тоохгүй, хүсэхгүй. Тийм биш гэж үү? (Тийм.)Photo Caption: “Диваажингийн ХАЙР Хил Хязгааргүй, Хүмүүний Бодол Тархи л Ойлголтыг Хязгаарладаг!”
